سارینا جونم در 27 ماهگی...

خدا رو شکر که 27 ماه از بودن با تو گذشت.... خیلی زود سپری شد در حد یک چشم برهم زدن،  بعضی مواقع دلم می خواد زمان کندتر بگذره و آروم تر بزرگ شدن و قدکشیدنت رو ببینم... دوست دارم با تمام وجودم از تک تک لحظات با تو بودن لذت ببرم...  دوست دارم لحظه به لحظه خدا رو شکر کنم  از داشتن این نعمت... خدای من ازت ممنونم ... خودت نگهبان و حافظ  گل دخترمون باش... 

دخترکم.... تغییرات و کارهای قابل توجه شما در این ماه از زندگی ات به قرار زیره:

طبق معمول خیلی با سلیقه و با نظم هستی. یک شب که در حال خواب رفتن بودی ناگهان متوجه شدی که گوشه روبالشی من کج هست، خیلی سریع بلند شدی تو رختخوابت نشستی و من یک لحظه فکر کردم که اتفاقی افتاده که دیدم سریع روبالشی من رو صاف کردی و دوباره گرفتی خوابیدی. یک بار هم  با عمه راضیه داشتی نماز می خواندی که متوجه شدی گوشه جانماز عمه کج هست و سریع نماز رو قطع کردی و جانماز رو صاف کردی و دوباره شروع به نماز خواندن کردی...

بعد از حمام کردنت چون موهات خیسه روسری سرت می کنم و تا زمانی که موهات خشک نشده روسری باید سرت باشه و حتی اگه فردی هم بخواد روسری ات رو برداره کلی جیغ و داد راه می اندازی ... مواقعی که هوا گرم هست باید با خانوم حرف بزنم و قانع بشه که عیبی نداره و می تونه روسری سر نکنه. یعنی تنها چیزی که می تونم بگم اینه که الهی مامان فدات بشه.

جدیدا خیلی علاقه به پیام بازرگانی و تبلیغات شاد پیدا کرده ای ، به محض اینکه صداش رو از تلویزیون می شنوی، هر جای خونه که باشی حتی توی آشپزخانه سریع خودت رو به جلوی تلویزیون می رسونی که ببینی. تقریبا توجه ات به برنامه کودک هم زیاد شده ولی نه به اندازه پیام بازرگانی ها.یکی از خصوصیت های بدت این هست که برنامه ای که علاقه داری و می خواهی با دقت ببینی باید حتما جلوی صفحه تلویزیون بایستی و ببینی که این کار بدت به من رفته چرا که من هم علاقه دارم که تلویزیون رو از نزدیک ببینم ... ایشالاه که بتونیم این اخلاق بد رو ترک کنیم.

ولی باز هم علاقه ات به کارهای خونه خیلی بیشتر از تلویزیون دیدن هست... مثلا چند شب پیش گوشت خریده بودیم و بابا داشت ریز می کرد و بعدش هم چرخ کرد که این پروسه تقریبا 2 ساعت طول کشید که در تمام این مدت سارینا خانوم با دقت نگاه می کرد و از جاش تکون نخورد و حتی یک مقداری کمکم کرد که گوشت ها را داخل پلاستیک بریزیم....

اگه برنامه ای رو دوست داشته باشی خیلی خیلی با دقت نگاه می کنی و سریعا یک جورایی اون  رو با فضای اطراف خودت مقایسه می کنی. مثلا توی یک کارتونی نشون می داد که خرسه آستین کوتاه تنشه و سریع و با نگرانی من رو صدا زدی وبه تلویزیون اشاره می کردی و  گفتی " مامان..... دَخ" یعنی مامان، این خرسه با این لباس یخ می کنه.

یا مثلا در فیلمی ساعت دیواری  رو نشون می داد که سریع به من ساعت خونه مون رو نشون دادی  که ما هم داریم... بیشتر دوست داری عین اجسام رو در دنیای اطرافت هم پیدا کنی. 

خیلی خیلی با محبت هستی و اصلا دل نداری زخم یا ناراحتی یا گریه فردی رو ببینی . چند روز پیش پای عارف که سوخته بود رو عمه راضیه داشت باند پیچی می کرد که عارف یک کمی جیغ و داد کرد که سارینا به محض دیدن این صحنه شروع کرد به گریه کردن و بعد از چند دقیقه که دیگه عارف ساکت شده بود، سارینا ول کن نبود و تا چند روز هم زیاد نزدیک عارف نمی شد ... ولی خیلی مواقع از این محبت کردن ها و بوس کردن ها در راه منفی استفاده می کنی، دست به هر چیزی می زنی و فضولی می کنی و به محض اینکه اخم های من رو می بینی سریع کلی بوسم می کنی تا از دلم در بیاری...

یک بار در راه خونه مامان جونی شون گیر دادی که بری بغل بابا و بعد از یک مسافتی بابا بهت گفت که بیا پایین با هم راه بریم که قبول نکردی و بابا بهت گفت : دختر گلم، کمرم درد می کنه  بیا پایین . به محض شنیدن این جمله بابایی، کلی دست و بازو بابا رو بوس کردی که مثلا محبتت رو به بابا نشون بدی  و اینکه می دونی کمرش درد می کنه... الهی قربون محبتت برم که دنیایی ارزش داره.

خیلی خیلی سعی داری که من رو در کارهای خونه کمک کنی، ولی مواقعی که دلت نخواهد زیاد به حرفام گوش نمی دی.یک روز صبح داشتم رخت خواب ها رو جمع می کردم و بهت گفتم بیا کمک کن و مثلا بالش ات رو بردار... که سریع الکی به دستت اشاره کردی و گفتی اوف.... یعنی دستت اوف شده و نمی تونی کمک کنی ...

این هم یک عکس از کار کردن دخترم که داره در خونه تکانی مامان جونی شون، کمکمون می کنه.

خدا رو هزار مرتبه شکر... دیگه کاملا پوشک  کردن خانوم تعطیل شد و حتی شب ها و ایامی هم که مهمانی می ریم دیگه از پوشک خبری نیست.

در نظر سارینا خانوم  باید هر فردی وسایل خودش رو برداره و به وسایل دیگران دست نزنه... یک بار خونه بابا جونی شون روسری مامان جونی  رو سر کردم و به محض اینکه خانوم ناظم فهمید سریعا  وارد عمل شد و با جیغ و داد کردن اجازه نداد که روسری سر کنم ... یا یک بار عمو عباس اومد خونمون و شلوار راحتی بابا محمد رو پوشید و وقتی سارینا خانوم فهمید کلی ناراحت شد و موجون باهاش حرف زد که من شلوار راحتی ندارم و بابا محمد به من داده تا خانوم رضایت بده.( مامان جونی می گه این اخلاقش هم به عمه فرزانه اش رفته ... وقتی عمه فرزانه هم کوچیک بوده اجازه نمی داده افراد از وسایل هم دیگه استفاده کنن و باید هر فردی از وسیله های خودش استفاده می کرده)

خیلی خیلی علاقه به پوشیدن لباس های من داری.. بعضی مواقع چادر یا روسری من رو سر می کنی و نزدیک به نیم ساعت خاله بازی می کنی:

این ژست عکس گرفتنت هم که عالیه... تا دوربین میاد سمتت یک لبخند ملیح  و مصنوعی می زنی و سرت رو کاملا کج می کنی...قربونت برم.

غذا خوردنت هم خوبه ولی خیلی دوست داری خودت غذا بخوری و لقمه از دست من نمی گیری ولی در بین غذاها خیلی علاقه زیادی به میگو و ماهی داری و به محض دیدن میگو یا همان جوجو خودت، ذوق می کنی و تند تند لقمه هات رو می جوی تا لقمه بعدی رو بهت بدم.

دخترکم ؛ عزیزم ، آرام جانم ، 27 ماه است که با همیم کنار همیم ، من با تو نفس میکشم ، می بالم و هر روز عاشق تر میشوم.

خواستم بگویم که ؛

تک تک لحظه های این 27 ماه برای ما ؛
پُر بود از عشــــــق ،
از مهـــــــربانی ،
از محبت ،
از زندگی ،

" برایت دنیایی به زیبایی هر آنچه که زیبایش میدانی آروز می کنم "